Posts

मराठी बालकवींच्या कविता - श्रावणमासी हर्ष मानसी

Image
श्रावणमासी हर्ष मानसी   श्रावणमासी हर्ष मानसी हिरवळ दाटे चोहीकडे; क्षणात येते सरसर शिरवे क्षणात फिरूनी ऊन पडे ! वरती बघता इंद्रधनूचा गोफ दुहेरी विणलासे, मंगल तोरण काय बांधिले नभोमंडपी कुणि भासे ! झालासा सूर्यास्त वाटतो सांज अहाहा, तो उघडे तरू शिखरांवर, उंच घरांवर पिवळे पिवळे ऊन पडे ! उठता वरती जलदांवरती अनंत संध्याराग पहा; सर्व नभावर होय रेखिल सुंदरतेचे रूप महा ! बलाकमाला उडता भासे कल्पसुमांची माळचि ते, उतरूनि येती अवनीवरती ग्रहगोलचि की एकमते ! फडफड करून भिजले अपुले पंख पाखरे सावरिती; सुंदर हरिणी हिरव्या कुरणी निजबाळांसह बागडती ! खिल्लारे ही चरती रानी, गोपहि गाणी गात फिरे, मंजुळ पावा गात तयाचा श्रावणमहिमा एकसुरे ! सुवर्णचम्पक फुलला, विपिनी रम्य केवडा दरवळला, पारिजातही बघता भामा, रोष मनीचा मावळला ! सुंदर परडी घेऊनि हाती पुरपकंठी शुद्धमती, सुंदर बाला या फुलमाला, रम्य फुले-पत्री खुडती ! देवदर्शना निघती ललना, हर्ष माइना हृदयात, वदनी त्यांच्या वाचुनि घ्यावे श्रावण महिन्याचे गीत !

मराठी बालकवींच्या कविता -मधुयामिनी

  मधुयामिनी मधुयामिनी नील-लता हो गगनी कुसुमयुता धवलित करि पवनपथा कौमुदि मधु मंगला-- दिव्य शांति चंद्रकरी आंदोलित नील सरी गिरिगिरिवरि, तरुतरुवरि पसरे नव भूतिला-- सुप्रसन्न, पुण्य, शांत रामण्यकभरित धौत या मंगल मोहनांत विश्वगोल रंगला

मराठी बालकवींच्या कविता -गाणाऱ्या पक्ष्यास

  गाणाऱ्या पक्ष्यास समय रात्रीचा कोण हा भयाण! बळे गर्जे हे त्यांत घोर रान. अशा समयी छबुकड्या पाखरा तू, गात अससी; बा काय तुझा हेतू? गिरी वरती उंच उंच हा गेला, तमे केले विक्राळ किती याला. दरी गर्जे, फूत्कार पहा येती, किती झंझानिल घोर वाहताती. दीर्घ करिती हे घूक शब्द काही; क्रूर नादे त्या रान भरुनि जाई. अशा समयी हे तुझे गोड गाणे रम्य पक्ष्या, होईल दीनवाणे. तुझ्या गानाचे मोल नसे येथे, कुणी नाही संतुष्ट ऐकण्याते; जगे अपुल्या कानास दिली टाळी, वृथा मानवी हाव अशा वेळी. तुझे गाणे हे शांत करी आता, पहा, गर्जे वन घोर हे सभोंता. किर्र करिती हे तीक्ष्ण शब्द कीट, असे त्यांचा या समयि थाटमाट. पुढे येईल उदयास अंशुमाली, दिशा हसतील वन धरिल रम्य लाली. हरिणबाळे फिरतील सभोवार, तदा येवो गाण्यास तुझ्या पूर. तुझे भ्राते दिसतील एक ठायी, हरित कुंजी ज्या हास्य पूर्ण काही. वदुनि त्यांच्या सह रम्य गीत बा रे, मधुर नादे वन भरुनि टाक सारे.

ऐतिहासिक वास्तूंची जपणूक

Image
  ऐतिहासिक स्थळे : पावित्र्य जपण्याची गरज आपल्या महाराष्ट्रातील गड किल्ले, ऐतिहासिक स्थळे इतिहासातल्या त्या पराक्रमी, शौर्यगाथेची ओळख करून देतात. शाळेत असताना सुद्धा शिवकालीन किल्ल्याची माहिती व्हावी म्हणून शाळेची सहल अशाच ऐतिहासिक स्थळावर जात असे. या ऐतिहासिक स्थळांचे पावित्र्य जपायला मात्र अनेक जण विसरतात. ते जपणे निश्चितच गरजेचे आहे, त्याचसाठी केलेला हा प्रयत्न... आपल्यापैकी किती जण या ऐतिहासिक स्थळावर जाऊन त्या भव्य अशा किल्ल्याची व वास्तुची व्यवस्थित पाहणी करतात. आपल्या संस्कृतीचे दर्शन यातून मिळत असते. वेगवेगळ्या कला, चित्र, राजा महाराजांच्या प्रतिकृती, प्राण्यांचे चित्र, जुन्या काळातील अवशेषांचे दर्शन या ऐतिहासिक वास्तूमधून आपल्याला घडत असते. मात्र आपल्यापैकी अनेक जण ह्याच भव्य वास्तूंचे दर्शन घेण्यासाठी जातात आणि तिकडे आपल्याच नावाची प्रदर्शने मांडून येतात. काहींना ही सवय अगदी लहानपणापासून असते. शाळेत असताना बाकावर कोरीवकाम बरेच जण करत असतात. शाळेतल्या बाकावर प्रेमाची निशाणी म्हणून कोरलेला तो 'दिल' त्यावर लिहिलेली नावे, या सगळ्या गोष्टी बाकापासून ते भव्य वास्तूच्या किल्...